A letter to myself

Dear self,

Yes I know. I know you so well more than you know yourself. I know your feelings more than your friends and family. I know what runs on your mind… I know everything on you.

I know you miss this guy so much but you can’t do anything because he left without a trace and you still choose to hope that he will come back, without any assurance. Its late when you realize that you grow fond on him. Both of you shared your laughter and sadness without hesitation. You fell for his charm, his charm is your weaknesses. A guy that can makes you laugh. But that time you keep denying it. “I will never fall for him” “He keep on teasing me so I will never fall for him” “I only see him as a friend” “No! We’re just friend” but in the end… you fall for him, now that even facebook can’t even help you to connect to him. Its too late.

 

“May kulang?”

Matapos ang isang araw na puno ng saya
Humiga ako sa malambot at makinis kong higaan
Inaalala ang mga masasayang pangyayari
Nagpapasalamat sa Diyos dahil pinagpala
At nakatulog ng masaya

Sa aking pagmulat, nagtaka
Kakaiba ang aking naramdaman
Nakatayo ako
Naguguluhan ako.
Ano ba talaga ang nangyayari?
Inilibot ko ang aking mata sa aking kuwarto.
Nagulat ako.

Nakita ko ang aking sarili, natutulog ng mahimbing
Naglakad ako papalapit sa aking sarili.
Napansin ko ang mga medalyang nakasabit sa dingding
Napangiti ako sa sarili ko.
Ang sarap sa pakiramdam na makita ang aking pinaghirapan
Napansin ko ang mga litrato sa lamesa
Litrato ng mga kaibigan ko
Napangiti muli ako
Napakaswerte ko dahil may matatawag akong “Tunay na kaibigan”
Napatigil ako ng may boses na tumawag sakin at mga boses na maiingay
Naalala ko ang pamilya ko na laging nandiyan para sakin.

Umupo ako sa tabi ng babaeng natutulog ng mahimbing.
Naisip ko na baka panaginip lang ito
Pinapakita sakin na wala na dapat akong hihilingin pang iba
Napatayo ng maramdaman kong nanginig ang aking higaan
Tumutunog ng tuloy tuloy ang aking cellphone
Pinagmasdan ko ang aking sarili sa isang tabi
Nakita ko ang aking sarili na sinagot ang tawag at sinabi
“Hello babe?”
“Goodmorning babe”
“Happy anniversary! iloveyou” Nakangiti habang nakapikit.

Nagtaka ako.
Sa pagkakaalala ko wala akong karelasyon nino man.
Ngunit habang pinapanood ko ang aking sarili
Na masayang kausap ang taong mahal niya
Napaisip muli ako at nasabi sa sarili

“ito na lang ba ang kulang sakin?”

Star

In the dark room, Im sitting on my sofa
Looking at the dark sky
Telling “How could my life be so boring?”
“How could my life be so hard?”
As the cold wind touches my skin
There is one star dazzling so bright up there
In the sky that filled with darkness, it shines so bright
Telling me “I owned the whole skies”
That star amazed me so much
In the middle of the night
Someone singing with a great voice
Voice that everyone will love it
Voice that can heal all the wounds I have
Voice that touch my soul
“in this kind of moment, Im always be with you”
“I will sang a song that will motivate you and inspire you”
“I will be your light in your darkest time”

Butterfly

Habang ako ay naglalakad sa madamong lugar papunta sa lugar na aking nakasanayan
Isang paro paro ang aking nakasalubong
Binati mo ko tulad ng pagbati sakin ng araw na may ngiti sa labi
Ikaw ay lumapit at umikot sa akin na para bang may gusto kang sabihin
Hanggang sa nakasanayan ko na ikaw ay makasalubong at ako ay iyong lapitan
hindi ko namamalayan sa iyong paglipad sinusundan na pala kita.
Nadaanan natin ang lugar na para bang tayong dalawa lang sa mundo
Tuwing kasama kita, lagi akong nakangiti
Yung pakiramadam na isa narin akong paro paro na lumilipad kasama mo

Nang tumagal bakit madami ng taong sumisingit sa ating dalawa
Sinasabi na mali na raw ang aking daan
Pero binalewala ko iyon at pinagpatuloy natin ang ating paglipad
Hindi tumagal, dumami ang humahadlang sa ating daan.
Hindi ko mawari na para bang madami pimipgil sakin na makasama ka
Nawala na rin ngiti ng araw at napalitan ng madilim na kapaligiran
Nakita kita papalayo sa akin.
Hanggang sa nawala kana sa paningin ko.
Iniwan mo ako sa lugar kung saan hindi ko na alam paano bumalik
Hindi ko na alam paano bumalik sa lugar na aking nakasanayan
Isang malamig na patak ng ulan ang nagpagising sa akin
Isang kulog ang nagbigay sa akin ng takot na tanggapin ang katotohanan
At isang kidlat na nagbigay sa akin ng liwanag
Liwanag kung saan nakita kitang tinatahak ang daan papunta sa isang bulaklak
Sa sandaling iyon napatunayan ko na totoo ang sinasabi sa akin ng mga tao na ating nakasalubong.
Maling daan na pala ang aking tinatahak habang kasama ka
Ang daan ng paro paro na aking sinusundan ay papunta sa isang napakagandang bulaklak kung saan naroon ang araw.
Ang katotohanan na hindi isang tulad ko ang gusto nya kundi isang bulaklak na karapat-dapat sa isang paro paro.

Takot

Lagi ko siyang nakakausap
Masaya ako tuwing nandyan siya
Pero sa bawat araw na nakaka-usap ko sya
Sa bawat ngiti ko
Sa bawat tawa ko
Mayroon laging takot
Pilit man lumayo
Pilit man itigil
Pilit man umiwas
Sa huli lagi parin akong lumilingon sayo
Baka sa bawat ngiti ko lalong mahulog
Baka sa bawat tawa ko lalong mahulog
Baka sa bawat araw na kausap ka lalong mahulog
Sa tuwing lalong pinipigilan ang nararamdaman lalong nahuhulog

Alam kong ako lang nakakaramdam nito
Masaya na ako sa paraang ito
Kahit ako lang ang nagmamahal
Di naman ako naghahangad ng kapalit
Kahit ako lang ang kumakapit
Kahit minsan ako lang yung nasasaktan
Kahit ako lang yung nagseselos
Wala naman akong karapatan

Pampagising sa taong nananaginip ng gising

Una palang alam ko naman na walang pag-asa. Di ko na kailangan itanong, sinasabi na to ng kilos mo pero pinili ko parin magtanga-tangahan.

“Nakita ko syang online ngayon ah. Bakit di man lang nya ako kinausap?” – Puso 
“Di naman nya obligasyon na kausapin ka tuwing mag-oonline sya” – Isip

“May kinakausap pa pala syang iba bukod sakin” – Puso
“Di lang naman ikaw KAIBIGAN nya” – Isip

“Nag-usap kami ngayon” – Puso
“Nabobored kase sya” – Isip

“Di na nya ako nireplyan” – Puso
“Kase nandyan na yung inaantay nya” – Isip

“Close sila?” – Puso
“Wala ka namang karapatan magselos” – Isip

“Bakit hindi ako?” – Puso
“Kase hindi ikaw sya” – Isip

“Mas kilala ko siya” – Puso
“Hindi ka nya kilala” – Isip

“Hanggang kaibigan lang ba talaga tingin nya sakin?” – Puso
“Hanggang kaibigan lang talaga. Nothing more than that.” – Isip

“Ang sakit pala talaga” – Puso
“Umasa ka eh” – Isip

“Ayoko na” – Puso
“Pahinga ka muna, ako na bahala sayo. Tutulungan kita” – Isip

Masakit man isipin, pero kailangan kong tanggapin dahil yun ang totoo. Sana kung paano ako nafall sa kanya sana ganun din kadaling magmove-on.

 

 

 

 

Am I The One?

“She’s the one.. she’s the one, I say it load
She’s the one.. she’s the one, I say it proud
Ring the bell, ring the bell for the whole crowd.
Ring the bell, ring the bell.
Im telling the world, that I’ve found the girl.
The one I can live for.
The one who deserve.”

I dream to have this kind of moment
Do I deserve to have this kind of perfect moment?
Will I have this kind of special moment?
I have a lot of weaknesses
I feel hopeless
Will you still say it loud?
will you still say it proud?
Can you still say it to the crowd?

I want to feel special
I want to feel perfect
I want to feel that “i’m the one”
I want to feel that love
I want to live with that dream
That someone will tell to himself “she’s the one”
That someone will stay with me forever
Can you be that someone?

#2NE1toINFIN8Y

This slideshow requires JavaScript.

Happy 8th anniversary to the best girl group I know. It’s a long journey and we shared a lot of memories.  Everything has its own boundaries that must be end but supporting and loving you has no limit because everyone deserve to be love and support. Thank you for inspiring me and motivating me to be a good student and teaching me to be determine to reach my dreams. I don’t regret for supporting you and spending my time with you. 2ne1 member may have their own solo career, always remember that we are here to support you. We are always here until the day that 2ne1 will reunited again as we scream like there’s no tomorrow and cry because of happiness. This will not be the last time I will greet you for 2ne1’s anniversary. 2ne1 always take care of yourself and healthy as we also live happy with ourselves.

His Voice

My favorite music is your voice
whenever I hear it
I close my eyes
open my heart
feel your touch
I see your face
Fall for you, deeper and deeper

Please take my heart with you
it will be the happiest heart
I feel your voice
touching my heart
wanting my heart to be all yours
Take the lead
I will be your queen
you will be my king
hold my heart
don’t let it go

There are million voice in this world
but your voice is my favorite
it’s like drug
im getting addictive
im becoming selfish
I want it to be all mine.
Please be mine. 

Bohol 2k16

This slideshow requires JavaScript.

One of the most unforgettable vacation I had this last week of October. Im still young when the First time I went to Bohol, obviously I don’t remember anything, So last October we went to Bohol. We went in different places in Bohol like Bikini Beach, Dumaluan Beach, Alona Beach, Chocolate hills, the man made forest in Bilar Bohol and the Eco-adventure park. My cousin are very approachable and friendly. That’s why the City of Bohol (TAGBILARAN CITY) called the CITY OF FRIENDSHIP. I really miss you, Bohol. Bohol is like a magnet and Im the metal. Trying to pull me back and stay there again. The atmosphere, the surroundings its really different here in Manila. We will be back, soon. Just wait for us.